Γράφει ο Αλεξάντερ Ντούγκιν
Στην Ρωσική κοινωνία λαμβάνουν χώρα πολύ σημαντικές διεργασίες. Σταδιακά απελευθερωνόμαστε από τον εθισμό μας στη Δύση. Αυτή είναι η κατάσταση της Ρωσίας από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου: Δυτικισμός, μίμηση και θαυμασμός της Δύσης. Μια τέτοια στάση παραλύει την εσωτερική δύναμη του Ρωσικού λαού, εμποδίζει την κυρίαρχη ανάπτυξη και υπονομεύει την ταυτότητα. Μετράμε τους εαυτούς μας με ξένα και εξωτερικά πρότυπα. Είναι απαραίτητο να απαλλαγούμε από αυτή την ταλαιπωρία, να θεραπευτούμε από αυτήν. Ο Τρουμπέτσκοι και ο Σαβίτσκι την ονόμασαν «Ρωμανό-γερμανικό ζυγό». Μια εύστοχη περιγραφή. Ο πολιτισμικός μας κώδικας είναι Eλληνοσλαβικός. Έχει τη δική του τάξη, τη δική του δομή. Είναι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, ακολουθώντας τον Χριστιανισμό, τον Βυζαντινό πολιτισμό, τη μεταλαμπάδευση της αυτοκρατορικής αποστολής και τον ρόλο του Κατέχοντος.
Η Eλληνοσλαβική ταυτότητα δεν περιέχει υλισμό, νομιναλισμό και ατομικισμό. Αυτά προήλθαν από τη Δύση, η οποία διακήρυξε τη δική της ιστορία ως το καθολικό πρότυπο, τον υποχρεωτικό δρόμο ανάπτυξης για όλη την ανθρωπότητα. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν παρά μια αποικιακή κατοχή, μια πνευματική κατοχή. Ο δυτικισμός είναι δωσιλογισμός — συνεργασία με τους κατακτητές. Ο δυτικισμός είναι η εθελοντική αποδοχή του Ρωμανο-γερμανικού ζυγού και η αποκήρυξη του δικού μας ελληνοσλαβικού πολιτισμού.
Μετάφραση: Οικονόμου Δημήτριος
