… στελέχη και υπάλληλοι δημόσιων ή ιδιωτικών επιχειρήσεων που επιχορηγούνται από το Δημόσιο, όπως τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά, η ΔΕΗ, αλλά και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και άλλοι οργανισμοί, σε περίπτωση σοβαρών αδικημάτων, όπως η δωροληψία ή η διασπάθιση δημοσίου χρήματος, τιμωρούνται όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους διαπράττουν απιστία, υπεξαίρεση, ψευδή βεβαίωση, κατάχρηση εξουσίας, παράβαση καθήκοντος και δωροδοκία.
Η ευθύνη για την κατάργηση του συγκεκριμένου άρθρου βαρύνει τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου, ο οποίος αφού πρόλαβε να αμνηστεύσει στελέχη μεγάλων εταιριών ή οργανισμών τα οποία έχουν καταδικαστεί ή κατηγορούνται για σοβαρά κακουργήματα, έσπευσε να δηλώσει ότι το άρθρο καταργήθηκε εκ παραδρομής και να το επαναφέρει με εκπρόθεσμη τροπολογία στο μεσοπρόθεσμο το οποίο ψηφίστηκε την περασμένη εβδομάδα.
Καθαρίζοντας τους καταχραστές του Δημοσίου
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω κράτησε στα συρτάρια του, δικογραφία σχετική με δωροδοκία του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη, από τον προφυλακισμένο επιχειρηματία Αναστάσιο Πάλλη, υπέγραψε στις 7 του περασμένου Απριλίου το νόμο 4254/2014, ο οποίος, μεταξύ πολλών άλλων διατάξεων που δεν αφορούσαν αποκλειστικά το υπουργείο Δικαιοσύνης, προέβλεπε την κατάργηση της περίπτωσης «δ» του άρθρου 263Α του Ποινικού Κώδικα, στην οποία σημειωνόταν ότι με τις διατάξεις άρθρων που προβλέπουν ποινές για τα παραπάνω αδικήματα τιμωρούνται και υπάλληλοι «σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου στα οποία κατά τις κείμενες διατάξεις μπορούν να διατεθούν από το δημόσιο, από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή από τράπεζες, επιχορηγήσεις ή χρηματοδοτήσεις».
Το άρθρο του Ποινικού Κώδικα, το οποίο κατάργησε προσωρινά ο Χαράλαμπος Αθανασίου, προέβλεπε με απλά λόγια, ότι οι ποινές που ισχύουν για τους δημοσίους υπαλλήλους, αφορούν και σημαίνοντα πρόσωπα εταιριών οι οποίες κατά καιρούς έχουν χρηματοδοτηθεί από το Δημόσιο, όπως είναι τα Ελληνικά Ναυπηγεία, η ΔΕΗ, η ΔΕΠΑΝΟΜ, η κατασκευαστική ΘΕΜΙΣ, ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων αλλά και πάμπολλες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, αθλητικά σωματεία, συνεταιρισμοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, υπάλληλοι και στελέχη των οποίων έχουν καταδικαστεί ή κατηγορούνται για σοβαρά αδικήματα, με βάση, πολλές φορές, τις διατάξεις του νόμου «περί καταχραστών του Δημοσίου».
Έτσι απαλλάσσονται
Η πρωτοφανής αυτή απόφαση του Χαράλαμπου Αθανασίου, ήταν μάνα εξ ουρανού για τους απανταχού διεφθαρμένους και διαπλεκόμενους, πολλοί εκ των οποίων -τουλάχιστον όσοι έχουν διαπράξει αδικήματα πριν τις 7 Απριλίου 2014, όταν ο σχετικός νόμος δημοσιεύθηκε στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης- θα αποφυλακιστούν, εφόσον είναι προφυλακισμένοι και άλλοι δεν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη, λόγω εξάλειψης του αξιόποινου της όποιας πράξης τους, αφού η κατάργηση ενός αδικήματος, με βάση το Ποινικό Δίκαιο, συνιστά αυτομάτως, την αρχειοθέτηση όλων των σχετιζόμενων με αυτό, ποινικών υποθέσεων.
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του πρώην επικεφαλής των ναυπηγείων Σκαραμαγκά Σωτήρη Εμμανουήλ, ο οποίος εμπλέκεται σε διακίνηση παράνομων χρημάτων, που φέρεται να φθάνουν τα 17 εκατομμύρια ευρώ και κατηγορείται για δωροδοκία και παράνομη δραστηριότητα, αναφορικά με την υπόθεση των εξοπλιστικών. Το μείζον ερώτημα στην προκειμένη περίπτωση είναι αν ο κ. Εμμανουήλ, ο οποίος συνελήφθη τον περασμένο Ιανουάριο, θα δικαστεί για τα παραπάνω αδικήματα ή θα απαλλαγεί, αφού βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι κατηγορούμενοι δικάζονται με βάση τον ευνοϊκότερο γι’ αυτούς νόμο, ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση καταργήθηκε, έστω και προσωρινά.
Όψιμη αλλαγή στάσης
Η κατάργηση της παραγράφου «δ» του συγκεκριμένου άρθρου του Ποινικού Κώδικα, προκάλεσε αντιδράσεις, κυρίως από την πλευρά νομικών, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να την επαναφέρει με μια εκπρόθεσμη τροπολογία, στο μεσοπρόθεσμο. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση αυτής η επίμαχη περίπτωση του άρθρου 263Α παραλείφθηκε από παραδρομή κατά τη μεταφορά του άρθρου αυτού, στο σχέδιο νόμου, το οποίο ψηφίστηκε ως νόμος του κράτους.
Η δικαιολογία του υπουργείου Δικαιοσύνης, είναι επιεικώς αστεία και προφανώς δεν αμβλύνει τις αρνητικές εντυπώσεις, αλλά κυρίως τις ουσιαστικές συνέπειες, της προσωρινής κατάργησής της παραγράφου, η οποία όπως ήδη διαβάσατε «αθωώνει» τους καταδικασμένους ή φερόμενους ως καταχραστές δημοσίου χρήματος. Κι αυτό, γιατί παρά την όψιμη αλλαγή στάσης, με την επαναφορά της περίπτωσης «δ», οι προβλέψεις της θα αφορούν πια, μόνον όσους από εδώ και στο εξής, θα κατηγορηθούν για τέτοια αδικήματα και όχι εκείνους οι οποίοι ήδη κατηγορούνται για αυτά.
Δείτε τον νόμο με την κατάργηση της παρ. “δ”
