Στη Δήλωσή της όμως η Τουρκία, η οποία ξεπερνά σε έκταση της 100 σελίδες και τη συνυπογράφουν ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (καθώς και επικεφαλής της τουρκικής διαπραγματευτικής ομάδας) Μεχμέτ Τσαβούσογλου, δεν κάνει ούτε βήμα πίσω στις διεκδικήσεις και τις απόψεις της ούτε σε ό,τι αφορά στην Κύπρο ούτε όμως και στην Ελλάδα. Προβαίνει επίσης σε υποδείξεις προς την ΕΕ για τη Στρατηγική Θαλάσσιας Ασφάλειας που προσφάτως υιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Οι επίμαχες διατυπώσεις του τουρκικού εγγράφου εντοπίζονται στη σελίδα 59. «Εκφράσεις όπως «η ομαλοποίηση των σχέσεων (σσ. της Τουρκίας) με τη Δημοκρατία της Κύπρου» υποφέρουν από ένα θεμελιώδες ελάττωμα. Η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν αντιπροσωπεύει ολόκληρο το νησί. Μέχρι να βρεθεί μία οριστική και ευθίδικη λύση του Κυπριακού, η Τουρκία δεν μπορεί να δει θετικά την ένταξη των ελληνοκυπρίων σε οποιοδήποτε διεθνή οργανισμό. Η ικανοποίηση των ελληνοκυπριακών αιτημάτων για ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς», συνεχίζει το έγγραφο, «απλώς θα ενδυνάμωνε τον ψευδή ισχυρισμό τους ότι εκπροσωπούν τη «νεκρή/εκλιπούσα» Δημοκρατία της Κύπρου και θα αποσπούσε την προσοχή τους από τον στόχο της επίλυσης. Η Τουρκία πρέπει να δράσει ευθυγραμμιζόμενη με τις ευθύνες της».
Η Άγκυρα λέει επίσης ότι ούτε λίγο ούτε πολύ ότι από το 1963 και μετά, όταν οι Ελληνοκύπριοι άρχισαν να ισχυρίζονται ότι αποτελούν την Κυπριακή Δημοκρατία, μόνο οι Τουρκοκύπριοι επιθυμούσαν την εξεύρεση λύσης στο πολιτικό πρόβλημα του νησιού. «Η Τουρκία έχει διακηρύξει με τον πλέον ανοιχτό και καθαρό τρόπο την πλήρη υποστήριξή της για ένα συνολικό διακανονισμό στο νησί» αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δήλωση. Και ο διακανονισμός αυτό πρέπει να συνίσταται από μία «ομοσπονδιακή κυβέρνηση και δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη» όπως προκύπτει από το Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014.
Επιπλέον, η τουρκική κυβέρνηση κατηγορεί τη Λευκωσία ότι αρνείται να αποδεχθεί τις συγκλίσεις του προηγούμενου γύρου διαπραγματεύσεων και αντιθέτως ρίχνει στο τραπέζι νέες προτάσεις που κωλυσιεργούν, κατά την άποψή της, τη διαδικασία. Καταγγέλλει δε με πολύ σκληρή γλώσσα τις μονομερείς κινήσεις της Λευκωσίας στο θέμα των υδρογονανθράκων και επιμένει στα δικαιώματα που εκτιμά ότι έχει ακόμη και εντός της ΑΟΖ της Κύπρου.
Η Άγκυρα πάντως δεν διστάζει ακόμη και να θέσει θέμα μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης προς την ΕΕ. Με προσεκτική γλώσσα, η οποία αποφεύγει τη λέξη αμοιβαιότητα για τη Συνθήκη της Λωζάννης και αναφέρεται σε «παράλληλα δικαιώματα» της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία και της μουσουλμανικής στην Ελλάδα, η Άγκυρα κατηγορεί την Ελλάδα ότι αρνείται να αναγνωρίσει την εθνοτική καταγωγή της «τουρκομουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης». Επαναφέρει δε το θέμα της άμεσης εκλογής μουφτήδων.
Σε ό,τι αφορά δε στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία ζητάει ουσιαστικά από την Αθήνα να αρνηθεί το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Σε αυτή την περίπτωση, η ίδια θα εξέταζε την άρση του casus belli. Με τον τρόπο αυτό, αγνοεί παντελώς τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας, που αποτελεί βασική αρχή της ΕΕ, ενώ συνδυάζει όλα τα παραπάνω με την προσφάτως υιοθετηθείσα Στρατηγική για τη Θαλάσσια Ασφάλεια που έχει προκαλέσει έντονη ενόχληση στην Άγκυρα. Για τον λόγο αυτό, η Τουρκία υποδεικνύει στην ΕΕ ότι στο πλαίσιο της Στρατηγικής για τη Θαλάσσια Ασφάλεια «θα έπρεπε να αποφεύγει ευαίσθητες λέξεις όπως «απειλή» όταν αναφέρεται στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών στην περιφέρειά μας».
tovima
Πηγή: Hellasforce
